تفاوت تیم داری در لیگ برتر فوتبال و والیبال، حکایت داستان معروف نقد و نسیه فروشی

خبرنگاران- علی شاکری:این روزها با هر چه نزدیک تر شدن به نیمه دوم سال بحث مسائل تیم های شرکت کننده در لیگ برتر والیبال و بدهی انباشت شده تیم ها به فدراسیون و بازیکنان و کادر فنی از سال های قبل دوباره تبدیل به سوژه ای داغ و گروکشی میان دو طرف شده است.

تفاوت تیم داری در لیگ برتر فوتبال و والیبال، حکایت داستان معروف نقد و نسیه فروشی

این روزها با هر چه نزدیک تر شدن به نیمه دوم سال بحث مسائل تیم های شرکت نماینده در لیگ برتر والیبال و بدهی انباشت شده تیم ها به فدراسیون و بازیکنان و کادر فنی از سال های قبل دوباره تبدیل به سوژه ای داغ و گروکشی میان دو طرف شده است.

موضوعی که چندان تازگی نداشته و همه ساله به نوعی شاهد آن بوده ایم که در نهایت هم این گروکشی های محبت آمیز! با کدخدامنشی و توصیه از بالادستی ها حل و فصل شده، ولی عجیب، سال جاری که فدراسیون در دوره انتقالی و با سرپرست اداره می گردد ظاهرا سازمان لیگ پا را در یک کفش نموده و همه بدهی را یک جا طلب نموده است.!

هزینه سنگینی که همه ساله از افزایش دستمزد بازیکنان و درصد قراردادها و ورودیه و اجاره سالن گرفته تا هزینه های جاری که برق را از سر تیم دارها می پراند و بدون هیچ آورده ای خیلی از تیم ها و سرمایه گذاران را از حضور در صحنه فعالیت در والیبال فراری می دهد !

  • تیم داری مساوی با ضرر و زیان!

تیم داری در والیبال سال هاست به رغم همه موفقیت هایش در سطح آسیا و دنیا هیچ امتیاز و ارمغانی به جز تحمیل هزینه سنگین برای صاحبان آنها چه دولتی و چه بخش خصوصی در لیگ برتر به همراه نداشته است!

فقط کافی است یک مقایسه معمولی میان تیم های لیگ رجحان فوتبال و والیبال داشته باشیم و آن وقت خواهید دید چه ظلمی به تیم های والیبال می گردد.

  • محرومیت از امتیازها در مقایسه با فوتبال

تفاوت تیم داری در والیبال و فوتبال در لیگ برتر ایران با وجود نالیدن به حق فوتبالی ها از بابت محرومیت از درآمد حق پخش گرفته تا حق نشر و امتیازات دیگری که دیگر تیم های آسیایی در لیگ های حرفه ای مشابه مثل استادیوم اختصاصی دارند، باز هم به قدری عمیق و فاحش است که اصلا قابل مقایسه با یکدیگر نیستند.

در لیگ برتر والیبال ایران بر خلاف فوتبال، تیم ها نه درآمد ولو اندک تیم های فوتبال از محل حق پخش دارند و نه تبلیغات محیطی و نه رو و پشت پیراهن! و نه کانال تلویزیونی که بازی های آنها را پوشش دهند و تازه برای پخش درون استانی نیز باید با کلی منت کشی مبالغ کلانی بپردازند!

حق نشر هم که در فوتبال ما بی معناست چه رسد به والیبال و سایر رشته ها که اصلا به حساب نمی آیند!!!

حق رشد هم که الحمدالله وجود ندارد تا تیم ها لااقل بخشی از هزینه های خود را از این راه تامین نمایند و واقعا لیگ برتر والیبال از هر نظر بر خلاف ریخت و پاش ها و دستمزدهای حرفه ای آماتور آماتور است و سودش برای فدراسیون و ضررش برای تیم هاست.

  • درآمد میلیاردی و زیر سئوال بردن استقلال تیم ها

با این مسائل بر شمرده و فدراسیونی که فقط به دنبال طلب هایش از محل ورودیه و درصد قرارداد بازیکنان و مربیان و درآمد چند میلیاردی از این ناحیه است و به مسائل و چگونگی حیات باشگاه ها و تیم ها و یاری به آنها از طرق مختلف بی توجه است، آیا می توان به آینده تیم داری و دلگرمی صاحبان سرمایه به جز بخش دولتی که با اکراه و اجبار و فشار مردم به صحنه می آید، امیدوار بود؟

بگذریم از مسائل دیگر چون محترم نشمردن استقلال تیم ها در استفاده از ملی پوشان خود در رویدادهای بین المللی و بی ارزش کردن امتیاز تیم داری در والیبال در نادیده دریافت صعود و سقوط و سطح بندی تیم ها در رقابت های باشگاهی، ضعف آیین نامه ها و ....

در این خصوص حرف زیاد است و بقیه موارد را به بعد موکول می کنیم.

منبع: همشهری آنلاین

به "تفاوت تیم داری در لیگ برتر فوتبال و والیبال، حکایت داستان معروف نقد و نسیه فروشی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "تفاوت تیم داری در لیگ برتر فوتبال و والیبال، حکایت داستان معروف نقد و نسیه فروشی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید