پایان؛ صدای زنان افغانستان

تهران - خبرنگاران - کارگردان مستند سرانجام، گفت: چون شخصیت اصلی این فیلم اهل افغانستان بوده ما او را انتخاب نموده ایم، اما واقعیت این است که این زن جوان و مهاجر، پیش از هر چیز یک انسان است و می خواهد صدای زنان این کشور باشد.

پایان؛ صدای زنان افغانستان

به گزارش عصر یکشنبه خبرنگار فرهنگی خبرنگاران، مستند انتها در آخرین جلسه نمایش فیلم های مستند کانون فیلم خانه سینما اکران و نقد و آنالیز شد.

این مستند به کارگردانی مشترک مهدی و هادی زارعی رد خانه سینما به نمایش در آمد و در ادامه با حضور عوامل فیلم نقد و آنالیز شد.

در ابتدای نشست، مهدی زارع در پاسخ به پرسشی درباره نحوه انتخاب سوژه فیلم، گفت: ایده اولیه مستند انتها تقریباً چهار سال پیش، زمانی که من و برادرم در سازمان بهزیستی شیراز مشغول تحقیق برای پیدا کردن سوژه مناسب فیلم بودیم به ذهن مان رسید. ما برای انجام این کار با حدود شصت هفتاد نفر گفت وگو نموده بودیم و در خصوص بعضی از آن ها حتی به تصویربرداری های پراکنده هم منجر شده بود. تا اینکه با ماجرای فرار یک دختر افغان تبار (به نام انتها) از خانه روبرو شدیم و احساس کردیم پرداختن به زندگی او می تواند برای ساخت فیلم، چالش برانگیز و تاثیرگذار باشد.

وی سپس با اشاره به اینکه مرحله تصویربرداری، مثل خود فیلم با بخش های ابتدایی آن شروع شده است، اعلام کرد: بعضی ها فکر می نمایند چون شخصیت اصلی این فیلم اهل افغانستان بوده ما او را انتخاب نموده ایم. اما واقعیت این است که ما با خود فکر کردیم این زن جوان و مهاجر، پیش از هر چیز یک انسان است و ضمناً، روبروه با ماجرای عجیب زندگی او برای هر مخاطب دیگری نیز می توانست جذاب باشد.

زارع اعلام کرد: همین ویژگی ها باعث شد در طول دو سالی که پرونده انتها در سازمان بهزیستی شیراز در جریان بود، تصویربرداری جریان داشته باشد.

هادی زارع، دیگر کارگردان این فیلم نیز در شرح نحوه ساخت این فیلم گفت: ما از میان شصت هفتاد نفر، پنج شش سوژه انتخاب نموده بودیم که وضعیت زندگی چند نفر از آن ها به مراتب بدتر از انتها بود.

وی اضافه نمود: شخصیت اصلی این فیلم (انتها) از یک خانواده مهاجر و به شدت سنتی آمده بود و همین نکته می توانست چالش برانگیز بودن فیلم ما را تشدید کند.

زارع همچنین گفت: می توان گفت در خانواده آن ها همه ترسیده بودند. انتها از خانواده و محیطی که در آن قرار گرفته بود می ترسید وبرادرش (گلاب) هم از این می ترسید که اتفاقات پیش آمده، مشکلاتی را برای او و سایر اعضای خانواده اش ایجاد کند.با این وجود من و برادرم تمام سعی خود را کردیم تا با گلاب، ارتباط محبت آمیز ای برقرار کنیم و او به ما اجازه بدهد که ما با دوربین وارد خانه و زندگی اش شویم.

وی اضافه نمود: از زمان نخستین نمایش این فیلم (در جشنواره سینماحقیقت) بارها از ما پرسیده اند چرادر انتها این قدر فحش و ناسزا وجود دارد؟ پاسخ این است که ما مستندساز هستیم و کوشش می کنیم تا شخصیت ها را در واقعیت و همان گونه که هستند نشان بدهیم؛ نه آن گونه که دوست داریم آن ها رفتار نمایند.

زارع سپس با رد شائبه توهین به قوم افغان در این فیلم گفت: من و برادرم هنگام ساخت انتها اصلاً به این چیزها و مسائلی از قبیل قومیت، مذهب و عقاید شخصی افرادِ درون فیلم فکر نمی کردیم.

وی همچنین در شرح نحوه ساخت این فیلم به صورت مشترک شرح داد: زمانی من به عنوان کارگردان تصمیم می گرفتم و زمانی دیگر، برادرم. در بعضی موارد من تصویربرداری می کردم و او کار صدابرداری انجام می داد. گاهی هم جایمان را عوض می کردیم؛ و به همین ترتیب کار تا سرانجام مرحله فراوری ادامه داشت. در سرانجام دو سال تصویربرداری برای ساخت این فیلم، حدود دویست و هشتاد ساعت راش در اختیار داشتیم که با احتساب مدت زمانی که صرف تدوین، صداگذاری، ساخت موسیقی و آماده سازی نهایی این فیلم شد، می توان گفت فراوری انتها حدود چهار سال طول کشید.

در ادامه جلسه، هادی زارع در پاسخ به پرسش مجری برنامه درباره نحوه طراحی برای تدوین این فیلم گفت: ما برای تدوین انتها طرح هایی در نظر داشتیم اما از آن جا که می شد آن را با شکل های مختلفی تدوین کرد، از بابک حیدری (تدوینگر فیلم) خواستیم تا با حفظ تمام آن چه که در طول دو سال تصویربرداری اتفاق افتاده، تدوین آن را برعهده بگیرد. بازبینی حجم راش های فیلم، بیش از چهار ماه زمان برد و در نهایت، کار اصلی تدوین، با نسخه ای به جریان افتاد که حاصل سر هم بندیِ بخش های مختلف فیلم بود. نسخه ای که در نهایت با نظر تدوینگر فیلم به حدود نود دقیقه رسید.

وی در بخش دیگری از جلسه و در پاسخ به پرسش یکی از تماشاگران درباره حضور نامحسوس خود (به عنوان کارگردان) در فیلم گفت: ما کوشش کردیم تا خود را در زیر پوست شخصیت های فیلم پنهان کنیم و کاری کنیم که حضور دوربین به چشم نیاید.

هادی زارع سپس کاربرد شیوه دوربین روی دست را یک تمهید کارآمد در ساخت این فیلم توصیف کرد و اضافه نمود: ما برای آنکه شخصیت های فیلم نسبت به ابزار ساخت فیلم، احساس غریبگی نداشته باشند حدود یک هفته دوربین را بدون ضبط حتی یک لحظه به گردن می آویختیم تا آن ها به حضور ما با این وسیله عادت نمایند.

بخش سرانجامی این جلسه پرسش و پاسخ به جمع بندی سازندگان فیلم انتها اختصاص داشت، در این بخش، مهدی زارع ضبط تصویرها بدون حضور واسطه را مهم ترین ویژگی این فیلم دانست و اضافه نمود: در فیلم انتها تمام آن چه که برای تماشاگر به نمایش گذاشته می گردد، بی هیچ بازسازی و مداخله ای ساخته شده و برای این کار حتی از صدابرداری با میکروفن های HF که قابلیت ضبط صدا از راه دور را دارند نیز صرف نظر شده است.

وی گفت: من و برادرم تمام کوشش خود را به کار بردیم تا رسالتِ هنر و هنرِ مستند را حفظ کنیم. تمهیدی که باعث می گردد تا فیلم نهایی در اولویت بهترین ها قرار بگیرد.

هادی زارع نیز با اشاره به حمایت های اقتصادی بعضی دوستان خود از فراوری فیلم انتها گفت: برخلاف دیدگاهی که نسبت به ساده بودنِ نزدیک شدن به سوژه های مختلف و ساخت فیلم درباره آن ها وجود دارد، باید پذیرفت که فیلم ساز باید پول کافی در جیب داشته باشد تا با صرف مدت زمانی طولانی، از پس فراوری و تکمیل فیلم خود برآید.

به گزارش خبرنگاران، مستند انتها داستان زندگی دختری افغان است که به دلیل ازدواج زودهنگام و خشونت خانواده، از خانه فرار می نماید و...

این مستند که ساخت آن 3 سال زمان برده و در مدت زمان 90 دقیقه فراوری شده، برای نخستین بار در دوازدهمین جشنواره بین المللی سینما حقیقت نمایش داده شد.

فراهنگ ** 9246 ** 1355 **

منبع: ایرنا

به "پایان؛ صدای زنان افغانستان" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "پایان؛ صدای زنان افغانستان"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید